السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)
10
تفسير هدايت (فارسى)
/ 9 اين گفتهاى است قاطع و جدا كننده نه سخنى هزل شرح آيات : [ 1 ] آيا ستارهاى را ديدهاى كه با نور درخشان خود شبها در عرض آسمان حركت مىكند ؟ آيا ديدهاى كه خدا چگونه شرّ ابليس و سپاهيان او را از آسمان و اهل آن ، و از زمين و ساكنان آن دور مىكند ؟ ! اين نمونهاى از حفظ خدا است ، پس سوگند به آن ستاره و به آسمانى كه آن را نگاه مىدارد كه : خدا حافظ است ، و اگر او نبود ، انسان و موجودات زندهء ديگر نمىتوانستند لحظهاى زنده بمانند . « وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ - سوگند به آسمان و به آن كه در شب مىآيد . » گفتند : طرق يعنى كوبيدن ، و راه را از آن جهت « طريق » گويند كه آدمى با پاى خود بر آن مىكوبد ، و ديدار كنندهء در شب را نيز طارق گويند بدان كه بايد بر در خانه بكوبد تا در باز شود ، و شايد هر پيش آينده را اعراب از آن روى طارق مىگويند كه به سبب بيگانه بودن درها را براى وارد شدن مىكوبد . سوگند به آسمان و ستارگان درخشندهء آن كه خرد آدمى را برمىانگيزد و اهتمام او را به كار مىاندازد ، و از قلب او گرد غفلت و بىتوجهى را مىزدايد . . . و طبيعى است كه / 10 سوگند به آسمان دور از دسترس ما و از حدود انديشهء ما خورده شود ، و به طارقى كه آدمى از او مىترسد ، چه هر كوبندهء در و تازه واردى از روى نيكخواهى چنين نمىكند . شاعر گفته است : يا راقد الليل مسرورا بأوله * ان الحوادث قد يطرقن اسحارا